Elke potluck die misgaat, gaat op dezelfde manier mis, en het ligt niet aan iemands kookkunst. Tien mensen wordt gevraagd „iets mee te nemen”, ieder kiest het gerecht dat het makkelijkst te dragen is, en op tafel staan vier schalen pastasalade, twee taarten en niets warms. Niemand deed iets fout. Niemand kon zien wat de anderen meenamen.
Een wie-neemt-wat-mee-lijst lost dat op door van een vaag verzoek een vast aantal regels te maken. De regels zijn de hele methode. Drie regels voor nagerechten leveren drie nagerechten op, zes regels voor bijgerechten zes bijgerechten, en de dingen waar niemand zich voor meldt — het drinken, het ijs, de borden — krijgen een eigen regel, en alleen zo komen ze er ooit. De lijst hier begint met die regels al getrokken, en de versies voor Thanksgiving en kerst gaan een stap verder en noemen het gerecht op elke regel, omdat mensen zich veel sneller inschrijven voor „aardappelpuree” dan voor „een bijgerecht”.
De kolom „Bevat” is de kolom die iedereen beschermt. „Noten” of „melk” naast een gerecht schrijven kost vijf seconden en scheelt een gast de vraag bij elk bord, en onderaan het vel staat de ene regel voor voedselveiligheid die telt bij een lange lunch: bederfelijk eten gaat na twee uur van tafel.
Is de bijeenkomst een kerstdiner en geen lunch op kantoor, dan loopt hetzelfde idee door kerstdiner plannen, over vragen om een gerecht in plaats van om hulp en het weggeven van eten dat goed reist. Onze gratis kerstplanner om te printen zet het menu, de cadeaulijst en een aftelling van zes weken op drie vellen, en de kerstboodschappenlijst om af te drukken dekt wat de gastheer nog moet kopen.
De eerlijke grens van een lijst op een prikbord is dat hij alleen werkt voor de mensen die erlangs lopen. Voor een groep die elkaar voor de dag zelf nooit ziet, kopieer je de lijst beter als tekst in de groepsapp, en vraag je iedereen te antwoorden met de regel die hij neemt.
